شهر عشق

تبلیغات

nedga — Tue, 17 Mar 2009 16:42:18 GMT

مهم

nedga — Sat, 03 May 2008 16:53:17 GMT

…صدای خش خش برگای خزونی

nedga — Sat, 03 May 2008 15:09:12 GMT

این روزا کارم شده
سیاوش گوش کردن و بدون اشک ، گریستن به حال زار خودم . می دونی که چقدر تنهام ؟ آره
تو خوب می دونی _ مطمئنم ؛

اینو وقتی فهمیدی که دیدی هرجا می ری .. هر جا از دستم می گریزی ، بازم تا سر
برگردونی می بینی شبح ِ آواره ی من دنبالت اومده .. نمی تونه دست ازت برداره . بی
فریب و بی دریغ دوستت داره و جونش به نگاهت بسته ….

این روزا کارم شده صورت به سیلی ِ باد سپردن و فشار ِ انفجار ِ روزی هزار بغض کهنه
رو توی سینه به گرداب سکوت سپردن ..

درونم شده یه گورستان مخروبه که دیگه حتا هیچ مرده ای رو توش دفن نمی کنن . سنگلاخ
ِ بی سنگ وجودم دیگه خارم پرورش نمی ده .. فک کردی خودم نمی دونم ؟ فک کردی من نمی
فهمم ؟ فک کردی منم یه مترسک ِ مرده ی بی روحم ؟ ولی شاید منم یه روز آروم قلب کسی
بودم ؟! همون کسی که منو گذاشت و رفت … همون که قلبش مهربون ترین قلب دنیای من
بود

افســـــــــــــوس !! بی اونکه حتا بگه چرا می ره .. بی اونکه بهم بگه آخرین
نگاهامو دارم بهش می ندازم … بی اونکه بهم بگه چرا ..

شاید خواب بودم

شاید همش خیال بود ؟

( ؟! )

زنده بگور

nedga — Sat, 03 May 2008 15:04:24 GMT

سیگار پشت سیگار … حالا دیگه زندگیم کاملا از هر امید و عشقی خالی شد . دیگه نمی دونم شب و روز چه جور میگذره برام ؛ شاید مث همین تلنگری که می زنم تا خاکستر سیگارو بتکونم ، زندگیمم همینجوری داره می سوزه و می ریزه .. شک نکن من تمومه کارم

آخه تیر خلاص که نمی پرسه کار دیگه ای هست که بخوای تمومش کنی یا نه….. می خوام خودمو توی دود و الکل خفه کنم و دیگه نه کسی رو ببینم نه صدایی بشنوم . بی صدا تر از یه حباب شکستم . بی توقع تر از یه بغض ترکیدم . راحت تر از یه سوسک له شدم ! دیگه چه نگاهی چه دستی … چه کشکی ؟ نگو خدا بزرگه .. بگو من چقدر ظرفیت دارم مگه ؟ وقتی خدا هم بهت نگاه نمی کنه و محل نمی ذاره دیگه چه فرقی می کنه زندگی و مرگ ؛ انسان و یا یک ته سیگار سوخته و به باد رفته .. وقتی تمام قداست های وجودت یه مرتبه الکی بشن و شیشکی بکشن برات ؛ وقتی زنده زنده بکنندت توی گور .. فک می کنی صدات به گوش خدا ( ! ) برسه ؟ یه خواهش : دست از سرم بردار

مناجات

nedga — Sat, 03 May 2008 14:40:00 GMT

الهی! هرچه بی طلب به ما دادی به سزاواری ما تباه مکن و هرچه بجای ما کردی از نیکی، به عیب ما بریده مکن و هرچه نه به سزای ما ساختی به ناسزایی ما جدا مکن.

خداوندا! تو ما را جاهل خواندی، از جاهل جز جفا که آيد

الهی! فریاد از این خواری خود، که کس را ندیدم به زاری خود،فریاد از این سوز که از فوت تو در جان ما! در عالم کس نیست که ببخشد بروز و زمان ما.

گفتم صنما، مگر که جانان منی، اکنون که همی نگه کنم جان منی.

الهی! در سر آب دارم، در دل آتش، در باطن ناز دارم در ظاهر خواهش، در دریایی نشستم که آن را کران نیست، به جان من دردی است که آن را درمان نیست، دیده ی من بر چیزی آمد که وصف آن را زبان نیست، خصمان گویند کاین سخن زیبا نیست، خورشید نه مجرم ار کسی بینا نیست.

الهی! همه به تن غریبند و من به جان و دل غریبم، همه در سفر غریبند و من در حضر غریبم.

الهی! اگر بردار کنی، رواست، مهجور مکن، و اگر به دوزخ فرستی رضاست، از خود دور مکن.

الهی! عاجز و سرگردانم نه آنچه دارم دانم و نه آنچه دانم دارم.

الهی! مکش این چراغ افروخته را و مسوز این دل سوخته را.

کریما! گرفتار آن دردم که تو درمان آنی، بنده ی آن ثنا ام که تو سزای آنی من در تو چه دانم؟ تو دانی!تو آنی که گفتی من آنم! آنی.

الهی! حاضری چه جویم؟ ناظری چه گویم؟

الهی! همچون بید می لرزم که مبادا به هیچ نیرزم.

الهی!

فاسقان زشتند،

زاهدان مزدور بهشتند،

ای منعم و توّاب و ای آفریننده ی خلقان از آتش و آب،

فریادرس از ذلّ حجاب و فتنه ی اسباب شوریده و دل خراب.بر رخ از خجالت گرد داریم و در دل از حسرت درد داریم و روی از شرم گناه زرد داریم، اگر بر گناه مصرّیم، بر یگانگی مقرّیم.در دلهای ما جز تخم محبت مکار و بر جان های ما جز باران رحمت مبار.

بلبل عاشق

nedga — Sat, 03 May 2008 14:36:23 GMT

به بلبلی عاشق گفتم ....

تا به حال از گلی پژمرده سراغی گرفته ای ...؟

با بوته ای سرما زده همنشینی کرده ای ....؟

به عیادت گل حسرت رفته ای .....؟

بوسه ای بر گلبرگهای گل انتظار نشانده ای ....؟

تا به حال در گورستان پائیز بوته لرزانی را در آغوش گرفته ای........ ؟ قلبت را بر خارش فشرده ای ......؟ با خون گرمت آبیاریش کرده ای......؟ و با گرمای وجودت معشوق را به گل نشانده ای....!!!!؟؟؟؟

تو هم مثل ما انسانها هزار رنگی و عاشق رنگ ...کنار گلی خوشرنگ می نشینی.. آواز ریا سر میدهی گل دلداده را رها میکنی .... می پژمرانی .....تمامی عمر کوتاهش را به انتظارت می نشانی ...و هوسبازانه به خلوت گلی دیگر می گریزی.......... !!!!!

عشق!

nedga — Sat, 03 May 2008 14:34:08 GMT

عشق يعني شاعري دلسوخته ، عشق يعني آتشي افروخته
عشق يعني با گلي گفتن سخن ، عشق يعني خون لاله بر چمن
عشق يعني شعله بر خرمن زدن ، عشق يعني رسم دل بر هم زدن
عشق يعني يك تيمم يك نماز ، عشق يعني عالمي راز و نياز
عشق يعني با پرستو پر زدن ، عشق يعني آب بر آذر زدن
عشق يعني چون محمد پا به راه ، عشق يعني همچو يوسف قعر چاه
عشق يعني بيستون كندن بدست ، عشق يعني زاهد اما بت پرست
عشق يعني قطره و درياشدن عشق يعني همچو من شيدا شدن
عشق يعني يك شقايق غرق خون ، عشق يعني درد و سخت در درون
عشق يعني يك تبلور يك سرود ، عشق يعني يك سلام و يك درود

عشق يعني مستي و ديوانگي، عشق يعني با جهان بيگانگي
عشق يعني شب نخفتن تا سحر ، عشق يعني سجده ها با چشم تر
عشق يعني سر به دار آويختن ، عشق يعني اشك حسرت ريختن
عشق يعني در جهان رسوا شدن ، عشق يعني مست و بي پروا شدن
عشق يعني سوختن يا ساختن ، عشق يعني زندگي را باختن
عشق يعني انتظارو انتظار ، عشق يعني هر چه بيني عكس يار
عشق يعني ديده بر در دوختن ، عشق يعني در فراقش سوختن
عشق يعني لحظه هاي التهاب ، عشق يعني لحظه هاي ناب ناب
عشق يعني سوز ني ، اه شبان ، عشق يعني معني رنگين كمان

برهوتی بنام زندگی!

nedga — Sat, 03 May 2008 14:30:33 GMT

دیروز زندگي در اين ديار ، نفريني بود بس عجيب، در دست زمانه
و زندگي مي كرديم در برهوتي به نام ِ اسارت
دست و پا مي زديم ميان ِ ماندن و رفتن

و امروز، زندگي كردنمان ، كابوسي شد در حبابي به نام ِ حماقت
در دست ِ زمانه اي غريب و بي حاصل
و امروز بايد تا به كي دست و پا بزنيم ميان ِ اسارت و آزادي؟
و چه سخت است ديدن و نشستن و نگاه كردن به آنچه خود ساختيم در حبابي به نام حماقت! ولي زندگي ناميديمش
اينست و اينجاست برهوتي به نام ِ زندگي!...

تسکین!

nedga — Sat, 03 May 2008 14:29:10 GMT

آهنگ ها تنهایی را تسکین می دهند; اما تسکین تنهایی، تسکین درد نیست. در کنار بیگانه ها زیستن در میان بی رنگی و صدا زیستن است. اینک اصوات، بی دلیل ترین جاری شدگان در فضا هستند. وقتی همه می گویند، هیچ کس نمی شنود. به خاطر داشته باش! سکوت، اثبات تهی بودن نمی کند. اینک آنکه می گوید، تهی ست- و رفتگران، بی دلیل نیست که شب را انتخاب کرده اند.

به تماشای آبهای سپید !

nedga — Fri, 02 May 2008 08:35:45 GMT

آزاده ی آفتاب پرست شدم !

با تمام وجودم آفتاب رو می بلعم ،

تک تک صدا ها رو با تک تک سلول های بدنم حس می کنم !

ثانیه های زندگی رو با این ذهن خسته مرور می کنم

شیرینی ‌‌‌ِ لبخندی که جز از لب های یه بچه ی معصوم انتظار نمیره ، جایی دلم رو می لرزونه که فکرشم نمی کردم ...

شوری ِ چند قطره ای که در نطفه خاموش می شه ، خرد َم می کنه ...

اونوقته که این دل درب و داغونم که با چنگ و دندون قطره قصره های امید رو جمع کرده و می کنه ...

تو این آخرین روزهای پاییز می گیره .